Welkom te Gijzenzele

.......... De kleinste deelgemeente van Oosterzele

Getuigenissen uit Gijzenzele - Een anonieme getuige uit Gijzenzele

Artikels

 

Een anonieme getuige uit Gijzenzele

Bij het uitbreken van de oorlog zijn we gevlucht. Dit met de bedoeling naar Frankrijk uit te wijken. Maar we zijn nooit zo ver geraakt. Eenmaal hebben we in een bed geslapen te Ingelmunster .Wat waren we blij. Alle andere keren sliepen we in de stal op de grond. Onze vlucht verliep te voet.

Regelmatig werden we aangevallen met brandbommen, waarop we ons  verstopten in de sloot. Mijn broer is zelfs eens in de rioolpijp gesprongen, anders was hij zeker dood geweest. 

Bij het eindigen van de oorlog kwamen de Duitsers ons zeggen dat we naar huis mochten. Op onze terugtocht zagen we dat bijna alle bruggen waren verwoest. Alleen nog kleine padjes bleven er over . Tijdens de oorlog hebben we veel eieren gegeten. De soldaten kwamen regelmatig de stallen controleren. Er mochten geen varkens gekweekt worden. Ook werd nagekeken of er steenkool was. Dikwijls namen de soldaten die ook mee.

M. V. werd opgepakt "weggestoken", verklikt door de "zwarte". Iemand die werd opgeëist en zich verstopte had de kans verklikt te worden. Velen die zijn opgepakt kwamen nooit meer terug (doodgeschoten). 

Ik heb veel schrik gehad. Als ik denk hoe de obussen ons rakelings voorbijvlogen. Gelukkig leven we nog. We zijn ver van huis geweest. Niet iedereen wilde ons in huis nemen, de mensen hadden schrik. Ook velen zaten in Gent.

Ik zou dit niet meer willen meemaken.