Welkom te Gijzenzele

.......... De kleinste deelgemeente van Oosterzele

Heiligen der parochie Gijzenzele - De heilige Bavo – edelman - 1 oktober

Artikels

 

De heilige Bavo – edelman - 1 oktober 

Heiligen StBavo1

Bavo is de kloosternaam van de adellijke Alowin, rond het einde van de 6de eeuw in de streek van Tongeren geboren. Hij was de zoon van de graaf van Haspengouw, verwant met het vorstenhuis van Austrasië, o.m. met Karloman en Pepijn van Landen. Hij huwde met de dochter van Graaf Adilio. Zijn jeugd bracht hij door midden hofweelde en wapengeweld.
De invloed van Sint-Amandus, bisschop van Tongeren, de vroomheid van zijn dochter Adeltrudis en het vroegtijdig overlijden van zijn echtgenote brachten hem tot bezinning en tot een leven van strenge boete. Hij deelde zijn bezittingen uit aan de armen.
Hij stelde zich onder de leiding van Amandus, de apostel van het Vlaamse land.
Na enige tijd zocht hij nog grotere eenzaamheid en boete. De faam van de strenge eremijt trok spoedig heel wat volk naar zijn kluis. Daarom keerde hij naar zijn abdij terug om er de stilte opnieuw te zoeken. Abt Floribertus bouwde hem binnen de abdij, maar buiten de gemeenschap, een kluis waar hij in afzondering zijn boeteleven voortzette.
Hij stierf er rond 650 op 1 oktober.


In een merkwaardig artikel van Prof. Adriaan Verhulst brengt deze de heilige Bavo in verband met de oorsprong van Gent.
"Wijlen Dom Huyghebaert ontwikkelde namelijk de hypothese, dat de Sint-Janskerk oorspronkelijk een bidplaats was, gebouwd ten laatste op het einde van de 8ste eeuw op de plaats van de vroegere kluis van Bavo, welke zelf volgens de Vita Bavonis, gebouwd is op de ruïnes van een Romeins heiligdom.
In 1559 werd het bisdom Gent opgericht: de Sint-Janskerk werd bisschopskerk.
De heilige Bavo werd als patroonheilige van het bisdom aangesteld en de  Sint-Janskerk tot Sint-Baafskathedraal omgedoopt.
Bavo's naamfeest wordt er elk jaar op 1 oktober als hoogfeest gevierd.

In de iconografie wordt de heilige Bavo meestal voorgesteld als een edele krijgsman, met ridderharnas, zwaard en scepter. Soms draagt hij ook een grafelijke muts of een hertogkroon.

Een kenmerkend attribuut is ook de jachtvalk: alleen de edelen bezaten het recht om te jagen.

In de volkstaal en het volksleven is de viering op 1 oktober van de "Sint-Baafsmis" uitgegroeid tot het begrip "Barnis" ( = najaar). Zo spreekt men van Bamisweer, Bamistijd, Bamisvoer voor diere

n, Bamispruimen (late pruimen), Bamisbloemen, enz.
Zowat overal in de kerken, hem toegewijd, werd op de voorspraak van de heilige Bavo een beroep gedaan bij kinderziekten, vooral ter vrijwaring of genezing van de "Kiekhoest" (kinkhoest).

Bij de begankenis en het opzeggen van de litanie ter ere van de heilige Bavo liet men de kinderen wijwater drinken uit een kinkhoren of koehoren, ook wel eens "Sint-Bavohoren" ge

De verering van de heilige Bavo bleef niet beperkt tot Gent. Heel wat kerken werden aan de heilige Bavo als patroonheilige toegewijd. Enkele, zoals bv. de kerk én de kluis te Mendonk, waar Bavo als kluizenaar leefde, werden bedevaartplaatsen. Wij sommen hier de parochies uit het bisdom Gent op waar de heilige Bavo als patroonheilige vereerd wordt: Baaigem, Gijzenzele, Gent (kathedrale kerk), Goeferdinge, Gontrode, Mendonk, Mere, Vinderhoute, Wanzele, Zingem.noemd. 

 Heiligen StBavo.jpgRelikwie  Heiligen StBavoBeeldKerk
 Relikwie van de H. Bavo in de kerk van Gijzenzele
(foto Dirk De Ganck)
 Beeld van de H. Bavo in de kerk van Gijzenzele. Het zwaard ontbreekt
(foto Dirk De Ganck)